กับการที่เรารักใครสักคนนั้นมันอาจไม่ใช่เรื่องยาก

แต่การที่เราจะทำให้คนที่เรารักมีความสุขโดยที่เราไม่หวังอะไรเลยแม้แต่นิดนั้น  คือเรื่องที่ยากกว่า

  สำหรับฉันแล้วคิดว่าการที่เราได้ครอบครองคนที่เรารักเพียงแค่ร่างกายของเขานั้นมันไม่ใช่สิ่งที่ฉันคิดว่ามันเป็นสิ่งที่สูงสุด

 แต่จิตใจต่างหากที่สำคัญยิ่งกว่า  แต่ทว่า  ความรักที่ไม่ได้ต้องการที่จะครอบครองหรือเป็นเจ้าของคนที่เรารักนั้นเป็นสิ่งที่น่ายกย่อง

  เพราะถ้าหากเรารักใครสักคนด้วยใจที่แท้จริงโดย ไม่หวังที่จะได้ครอบครองเขา

  ได้เห็นเขาหายใจอย่างปลอดโปร่ง  ได้เห็นเขาหัวเราะได้อย่างเต็มที่

  ได้เห็นเขามีความสุขโดยที่ความสุขนั้นอาจไม่ได้มีเราอยู่ด้วยตรงนั้นก็ตาม

ฉันอยากจะรู้ว่าจะมีสักกี่คนที่ทำได้แบบนั้น

  ซึ่งฉันก็ไม่อาจแน่ใจว่าฉันจะทำเช่นนั้นได้หรือไม่

  แต่ฉันคิดอยู่เสมอว่าหากวันใดฉันทำได้ฉันคงเป็นคนที่มีความสุขมากที่สุดคนหนึ่งของโลกเลยทีเดียว

  มีความสุขกับสิ่งที่ได้ทำเพื่อใครสักคนที่เรารัก

  ใครสักคนที่เราอยากเห็นเขามีแต่รอยยิ้มและความสำเร็จ

   จะทำได้ไหมเฝ้าถามตัวเองอยู่ตลอดเวลา  แต่คำตอบก็ยังคงเดิม

  คงอยู่ตรงที่ว่ารอเวลาให้มาถึงแล้วก็จะรู้เองว่าเราจะทำได้ไหมกับการที่ไม่ได้ครอบครองคน หรือ สิ่งที่เรารัก

  จะมีความสุขกับรอยยิ้มที่เขามีให้คนอื่นได้ไหม

  อย่าเพิ่งตอบคำถามฉัน  ให้คุณตั้งคำถามกับตัวเองและตอบคำถามที่ต้องการอยากรู้ให้เข้าใจก่อน

แล้วเธอจะเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างดีขึ้นกว่าทุกวันนี้ที่เป็นอยู่